Yorgunum cünkü yorgunlugumun yasamak gibi bir anlami var

Aciklikla kapalilik arasindaki farki gözlerimiz tayin edemiyor kuytu zamanlarda...
Kuytu zamanlarda girdigimiz kuytular hep daha karanlik, hep daha aydinlik!
Dibine uzandigim umudun gölgesi,
Yarini aydin tutmaktan aciz aklimi tüm ciplakligiyla gölgeliyor,
Olsun! Ben yine de gölgesinde umudun,
Yarinlara aynalik yapan yapraklari görüyorum.

Bir parcanin bir bütünü gibi salmisim kendimi
Bütünde bir parca olmak istemiyorum
Tipki zamanda “an” olmak istemedigim gibi
Sök bütün baglayici vidalarimi ey yalnizligim!
Vakit ne erken ne de gec
Düstügüm cukur ne dipsiz ne ne dipli
Yorgunum hepsi bu!

Yorum Yaz